Wiki Malazan
Advertisement
Wchodzimy pierwsi, wychodzimy ostatni.
dewiza Podpalaczy Mostów


- ...powiedz mi, czy zamarznięty czas łączy z płynącym czasem most?
- Tak.
- Ale nie możecie po nim przejść.
- Nie możemy.
- Dlatego że most się pali.
Wyszukiwacz Łodzi i Samar Dev


Oryg. Bridgeburners[1]. Elitarna jednostka sił zbrojnych Imperium Malazańskiego, rozwiązana w 1164 r. (MKP1)

Historia[]

Geneza[]

Po trzech latach podboju Siedmiu Miast, po stłumieniu buntu w Arenie, z 70 żołnierzy Trzeciej Armii, pochodzących z rozbitych drużyn została sformowana zbiorcza 7 kompania[2], pod dowództwem Sójeczki. Jej pierwszym zadaniem był pościg przez pustynię za kadrą magów Świętego Protektora Arenu[3]. W trakcie pościgu powstał esprit de corps nowego oddziału, co odzwierciedlała nabyta wtedy nazwa. Powstałe w czasie pościgu więzi spowodowały, że do oddziału przyłączył się nawet ścigany ostatni ocalały mag – Szybki Ben - oraz służący im za przewodnika członek Szponu - Kalam Mekhar.

Następnie wykonane zadanie Podpalaczy Mostów to zdobycie G'danisbanu, bronionego przez 400 pustynnych wojowników. Kolejnym miejscem walk było Pan’potsun. (MKP1-2)

Podpalacze Mostów (Kalam i Szybki Ben) brali też udział w bitwie nieopodal Y'Ghatan. (MKP4)

Podbój północnej części Genabackis[]

W północnej części Genabackis Podpalaczy Mostów walczyli:

W tym okresie miały miejsce liczne dezercje - w szczególności na wielkich bagnach Czarnego Psa oraz po zdobyciu Mott.

(MKP1-2, 6)

Niełaska[]

W 1154 r. grupa dezerterów z Podpalaczy Mostów, pod dowództwem porucznika Popioła, przeprowadziła w Malazie nieudany zamach na życie regentki Laseen. (ICE1)

Jako ulubionej jednostce cesarza Kellanveda, od czasu przewrotu cesarzowej Lassen, tj. w latach 1154-1163, Podpalaczom Mostów zlecane były trudne i mało chwalebne zadania. Zdegradowany do stopnia sierżanta Sójeczka ponownie został przydzielony do Podpalaczy Mostów. (MKP1)

Oblężenie Pale[]

W latach 1161-1163 Podpalacze Mostów, w szczególnie trudnych warunkach, realizowali otrzymany ze stolicy rozkaz podkopania się pod mury Pale. Późną zimą 1163 r., podczas magicznego ataku na Odprysk Księżyca, cztery z pięciu tuneli zawaliły się, grzebiąc 1300 członków oddziału. Ocalało jedynie 39 z nich.

Infiltracja Darudżystanu[]

Po zdobyciu Pale 9 drużyna, pod dowództwem sierżanta Sójeczki, otrzymała zadanie sparaliżowania obrony Darudżystanu. Nie powiodła się próba skrytobójczego wyeliminowania członków koterii T'orrud, chroniącej niepodległość Darudżystanu. Sójeczka odstąpił również od dezorganizacji miasta poprzez zdetonowanie ładunków wybuchowych w jego kluczowych punktach, ze względu na groźbę całkowitego zniszczenia Darudżystanu w wyniku eksplozji znajdujących się pod miastem złóż palnego gazu.

W tym samym czasie w Darudżystanie zamordowana została przyboczna Lorn, zaś przydzielony do Podpalaczy Mostów kapitan Ganoes Paran był świadkiem jej śmierci.

Misja u Barghastów[]

Podpalacze Mostów asystowali w quasi-dyplomatycznej misji Biegunka na zgromadzeniu Barghastów. Aby uzyskać prawo głosu jako wódz klanu i przekonać Barghastów do wojny przeciwko Pannion Domin, Biegunek zwyciężył w pojedynku z najlepszym wojownikiem. Przy okazji Podpalacze Mostów zostali uznani za klan Barghastów, a Biegunek został ich wodzem wojennym. (MKP3)

Wojna panniońska[]

Capustan - Koral

Rozwiązanie[]

W 1164 r., w wyniku strat poniesionych w trakcie szturmu Koralu jednostka została rozwiązana, a wszyscy jej żołnierze, z wyjątkiem Szybkiego Bena, odnotowani zostali jako zabici. Część ocalałych Podpalaczy Mostów przeniosła się do do Darudżystanu, gdzie otwarli lokal gastronomiczny w nieczynnej świątyni K'rula. (MKP3)

Ascendencja[]

Skrzypek - pieśń Tanno - powrót na Raraku. Władca Talii usankcjonował ich kartę - żołnierze. Po wycofaniu się Kaptura z roli króla wielkiego domu śmierci podjęli się roli pilnowania Bramy Kaptura i zostali arbitrami znacznie mniej odległymi od żywych niż ich poprzednik. (MKP2, MKP4, MKP6, MKP9)

Organizacja[]

  • początkowo niepełna zbiorcza kompania, względnie albo następnie - trzy kompanie
  • w 1154 r. - jednostka określana jako "brygada" (ICE1)
  • w 1163 r. - jednostka określana jako "dywizja"[5], podzielona na drużyny; na ewentualny podział na kompanie mógł wskazywać sposób określania 9 drużyny (w oryg. Ninth squad, the Second[6]) (MKP1)
  • w 1164 r. - kompania, składająca się z 5-7 drużyn (MKP1, MKP3)

Liczebność[]

W roku 1163, po dziewięciu nieprzerwanych latach służby w linii, wielkość jednostki zmniejszyła się do 1400 żołnierzy, co miało odpowiadać niepełnej dywizji z 90 drużynami.[7] Ze szturmu Pale ocalało pięć drużyn, liczących łącznie 39 żołnierzy, w tym 5 magów[8].

Kadra[]

Większość żołnierzy Podpalaczy Mostów stanowili mieszkańcy Siedmiu Miast. Podczas podboju Genabackis Podpalacze Mostów jako uzupełnienia otrzymywali niskiej jakości rekrutów i oficerów – podczas oblężenia Pale (lata 1161-1163) zostało utraconych kolejno czterech kapitanów, a przeciętny czas przeżycia oficera wynosił dwie kampanie.

W przeciwieństwie do legionów oraz kompanii, drużyną Podpalaczy Mostów standardowo mógł dowodzić kapitan.

Większość żołnierzy Podpalaczy Mostów została w czasie trwania swojej służby zdegradowana.

Pododdziały[]

Niektóre szczegóły organizacji znane są tylko w okresie po oblężeniu Pale. Wzmiankowane były następujące drużyny:

  • 7 drużyna - sierżant Nerwusik
  • 9 drużyna - sierżant Sójeczka, po misji w Darudżystanie pozostałości 9 drużyny włączono do 7 drużyny
  • 11 drużyna
  • 12 drużyna - sierżant Bucklund
Zobacz: Członkowie Podpalaczy Mostów

Dowódcy[]

  • Sójeczka - w Siedmiu Miastach
  • kapitan Ganoes Paran - od zakończenia misji 9 drużyny w Darudżystanie
    • Biegunek - jako wódz wojenny podczas misji u Barghastów
  • p.o. dowódcy porucznik Wykałaczka - po wyzwoleniu Capustanu

Odznaka[]

  • Odznaka dowódcy - srebrna brosza przedstawiająca kamienny most rozświetlony rubinowymi płomieniami. (MKP1)
  • Odznaka porucznika - metalowa odznaka, na której farbą i emalią wyobrażono kamienny łuk nad polem płomieni. (ICE1)

Epigoni[]

W Letherze nieumarły Płot przyłączył się do Łowców kości, organizując z kilkudziesięciu letheryjskich rekrutów oddział saperów, nazwany przez niego Podpalaczami Mostów. (MKP9)

Przypisy[]

  1. Palący mosty (za sobą)?
  2. Według relacji Sójeczki (MKP1, MKP3) - prawdopodobnie jedna z kompanii Trzeciej Armii. Zgodnie z relacją Skrzypka - trzy kompanie (MKP2). Żołnierze piechoty i piechoty morskiej, saperzy oraz kawalerzyści.
  3. Według relacji Toca Młodszego - koteria (oryg. cabal)
  4. Sójeczka był tam wspierany przez Moranthów.
  5. Oryg. a single undermanned division. (MKP1) Zgodnie z listą Dramatis personae mianem dywizji określano legion. Z drugiej strony, relacjonując historię zdobycia Malyntaeas przez Malazańczyków, Torvald Nom rozróżniał legiony Drugiej Armii od Podpalaczy Mostów. (MKP6)
  6. W tłum. Dziewiąta Drużyna Drugiej Armii.
  7. Tj. mniej niż połowa liczby drużyn w legionie.
  8. Szybki Ben, Trzpień, Niebieska Perła, Paluch i Goleń.
Siły zbrojne Imperium Malazańskiego*
Grupy Armii: GenabackisKorel • Siedem Miast
Armie: 1234567891314Areńska
Floty: Sahulska (Hissar) • Kansu (Ehrlitan) • Dojal • Jakatakańska
Legiony: VIIVIIIIXXXIAreńskiHalafskiPan'potsunŻelaznyna Genabackis
Kawaleria: 8 KawaleriiCzerwone MieczePułk Pustynnych PlemionPułk Wickański
Inne samodzielne: Podpalacze MostówPułk AshockiKamieńKompania Pierwszego MieczaUntańska Gwardia Cesarska
Straże miast: ArenuEhrlitanuHissaruKan • Kartool • MalazuUbaryduUgaratu
Szkoły wojskowe: Akademia Piechoty Morskiej • szkoły oficerskie w Li Heng i Tali
Advertisement